Lea-Artibai eta Mutriku

Gure Ametsa Dantza Taldekoek antolatutako euskal dantza ikastaroan parte hartu duten herritar guztiak kalera aterako dira bihar; irakasle eta ikasle, elkarrekin ibiliko dira herri guztian, erromeria giro ederra jarriz.

Dantzarako, gogoa besterik ez da behar izaten. Aspaldian, ordea, jendea gogogabetuta-edo nabaritua zuen Gure Ametsa Dantza Taldeak; plazara, dantzara, zihoazenen kopurua asko jaitsita baitzebilen.

«Gogoa eduki ezezik, jakin ere egin behar da», ziotenak ere bazirela konturatuta, esana aitzaki bihurtzeko pausoa eman zuten dantza taldeko arduradunek. «Dantza ez baita egun puntualetan ikuskizun izateko bakarrik. Dantza ondo pasatzeko egina dago, eta gurean ez dago haren faltarik».

Urtarrilean egin zuten deia, eta ustekabe gozo batekin topo egin zuten. Frontoi kanpoan zain, 70 lagun inguru zeuden: guztiak ikasteko prest, guztiak ikasteko grinez. Euren artean, ordea, denetarik zegoen: batzuek pixka bat zekiten, beste batzuek ezer ez, batzuek interes batzuk zituzten, beste batzuek denetarako prest zeuden... Dantza taldeko arduradunek, horrelako antolaketetan ohituak egonik, laster konpondu zuten.

Maiatzera arte, eutsi

Hasteko, zuten ezagutzaren arabera, taldeka banatu zituzten. Ondoren, gauzak argi: ikastarora ikastera etorriak zirenez, guztiek dantza berdinak ikasteko aukera edukiko zuten. Batzuek azkarrago egingo zuten aurrera, eta besteek mantsoago, baina guztiak elkarrekin aritu eta ondo pasatzea zen azken helburua.

Ikastaroaren arrakasta ez zen, sarri izaten ohi den bezala, hasiera bateko kontua izan. 70 ikasle horietako batzuk bidean galdu diren arren, berriak ere gehitu dira ibilbidearen hasiera partean. Horrela, azkenean ere, kopuru berdin samarra edukiko du bihar kale bazterrak erromeri gune bihurtuko dituztenen taldeak.

Ikastaroaren arrakasta, ordea, ez dago kopuruan. 20 urte dituztenetatik hasi eta 60 pasatxo dituzten herritarrak biltzea lortu dute, eta guztiak elkarrekin, astea joan eta astea etorri, ondo pasatzea. Denborak aurrera egin ahala, fandangoa, arin-arina, txulalai, saint petite, zazpi jauzi eta larrain dantza ikastea lortu dute guztiek. Eta are garrantzitsuagoa dena, lagunarte berria topatu dute; lehen ezagunak zirenak dantza bikote izatera pasa dira.

Astean behin egiten zen entsegua izerdia botatzeko eta zerbait ikasteko gunea baino zerbait gehiago bihurtzen joan da. Maitzera arte fin aritu dira herritarrak, eta hori, bihar, argi geldituko da.