| « Fibromialgixian bertsiño ofiziala | Hozkirrien termodinamika » |
Gero eta gehiago entzutzen dira gure inguruan fibromialgia diagnostikuak. Lehelengo inpresiñuan, izurrite baten itxuria hartu geinkixo, bildurgarrixa gaiñera: iñork ez daki-eta zerk sortzen daben, ezta bere kontrako tratamendu egokirik.
Nere ustez –eta uste pertsonala dala argi lagata- fibromialgixia ez da existitzen, berez.
Uste dot bai paziente eta bai osasun profesionalak bultzatuta “sortu” bihar izan dala sindrome barri hau, gero eta ugarixagua dan molestixa sorta zabal bat zeozelan izendatzeko. Gero eta paziente gehixago dagoz korputzeko min orokor, neke, bizitzeko gogo faltaz kejatu eta osasun zerbitzuen partetik soluziño bat jasotzen ez dabenak. Paziente hónek medikoz mediko pasatzen dira “ez daukazu ezer”, “radiografixak ondo dagoz”, “zuria asmakizun bat da”, “TAC honetan ez da ezer ikusten” eta halakuak entzuten. Eta hala da: froga objetibuetan ez da ezer azaltzen, baina eurak mina daukez. Txarto sentitzen dira. Ez dabiz papeladia egitten, ez.
Datozen egunetan nere teorixa hau modu arrazional baten azaltzen saiatuko naiz. Irakorliok zuen komentarixuak, esperientziak, ustiak ipintzen badozue be, aberasgarrixa izango da aktualidadeko gai honi buruz ikuspegi osotuago bat egin daigun.
Eskerrikasko zuen harretiangaittik.