Carpe Diem

Gizarte baten taupadie, akaso, aldixen-aldixen modan ipintzen diren berben arabera somatu leike. Ia: kaleko euskañolien gero eta gehiagotan entzuten diren berbak zeintzuk dira? Niri "sin más" eta "es lo que hay" etorri jatez, asko pentsatu barik. Euskañolkerixe alde batera lagata, goazen begitzera esakera horreen esanahixe: "beste barik" eta "hori da dagoena".
-"Zelan ibili zara,ba?"
-"Sin mas".
Grise, gero, benetan, erantzune. Ez ondo, ez txarto: sin mas. Indiferentzia transmititzen deust niri, behintzat.
-"Zer eingo dotsazu, ba! Es lo que hay!"
Honek, barriz, erresignazinoie dakar. Dagoenaren konszientzixe beharrezkue da, horixe baietz! Baina, ahal dala, dagoen hori begi kritikoaz begiratu beharko da, ba, eta aldatu behar bada aldatu. Ala... zer bestela? Gauzak dagozen moduen dagoz, eta kitto?

Bizi garen jendarte eroso eta teknologiko honetan, ganera, azken urtiotan esan leike dana kudeatu ahal dala. Horra beste berba magiko bat. Denbora kudeatzeko ikastaroetara joaten gara; harremanen kudeaketie da edozein negozio edo zeregin ondo juteko giltzarrixe, eta gertaera larri baten ondoren "erreakzioen kudeaketaz" berba egiten da komunikabidietako tertulixetan.

Eta... nago ni, ez ete dan batzuetan berba tekniko bategaz estaltzen maminaren eskasia. Zelan esan... Naturaltasun gehitxoagoaz ezin ete dira adierazi gauzak? Bestela, geure bizitzaren "kudeaketa" be ajentzia edo consulting baten esku lagateko bidien goiez...

Kirmen Uriben olerki batek dino, tarte baten:
"Uholak eraman du hitzen eta gauzen arteko zubia..."

Eroritako zubi hori, baina, benetan emondako besarkada bakoitzagaz, benetan botatako algara edo alarau bakoitzagaz zutuntzen da. Kudeatzaile bako bizitzan.

"Hodeietan zagoz!" Aspaldi esan ete dotsue holakorik? Hartzen ete dozu astirik, pixkatean bada be, hodeietan egoteko? 'Carpe Diem' deitu dotsadan burutazino tartetxu honetan horixe partekatu nahiko neuke, ba, hau irakurten hasi zaren horregaz. Tarte bat, beste ezer be ez egitteko.

Jaiki-beharra-jan-beharra-etxea-beharra-jan-lo kate estuak zihetz harrapatute sentitu ete zara zeu be inoiz? Ala, benetan kexetan garen baino gitxitxuago kexatu beharko genuke eta edertotxu bizi gara? Bietatik, akaso. Egunean behin, gitxienez, ia lortzen dozun, ba, 'hodeietan' egoteko tarte bat: pentsetan, amesten, mosuke, barrezka, olgetan...

Carpe Diem adiskidia! Bizi eguna. Sentidu bizirik, zeure biziari sentidua(k) emonez... Zertara etorri gara, bestela, mundu honetara ba?

Sekula erosi ezin dan hodeia da, niretzat, carpe diem. Ez erosketak egitera joatea gero erosketak egitera joan zarela esateko. Ajentzia batek sekula be antolatu ezingo lukeen bidaia hori. Norberea. Hurre zein urrun, baina sentiduz. Konpartiduz.

Bueno, lehenengo ataltxue izateko nahiko poetiko-traszendental arraro geratzen dabil berau! Astunegi geratu baino lehen, oparitxu bat emon nahi dotsut. Saiatuko naz, beti be, holakuak egiten.

Hara: hodeietan galtzeko leku bat bisitatzea gomendatzen dotsut. www.cloudappreciationsociety.org. Benetan kuriosoa begitandu jat. Hodeiak 'apreziatzeko' elkartea! Argazki ederrak dagoz, benetan, web orri horretan. "Hodeiak naturaren poesia dira", dio elkartekoen manifestuak. "Hodeiak ameslarientzako dira, eta eurei begira egoteak on egiten deutso arimari", gehitzen dabe.

"Zeru-urdin-pentsamoldearen ('blue-sky thinking')banalitatearen kontra borrokatzen dogu"...

Sujerentea, ezta?